piątek, 4 maja 2012
Spis treści:
1. Podstawy
2. Znani wróżbici i wróżbitki
3. Techniki wróżbiarskie (tlumaczenie niektórych technik)
4. Symbole
5. Sny i senniki
6. Chiromancja
7. Chiromancja cz.2
8. Tarot
9. Tassomancja
10. Inne techniki wróżbiarskie
1. Podstawy
Czym jest wróżbiarstwo.?
Wróżenie (wróżbiarstwo, dywinacja) to zespół czynnosci zwiazanych z probami przepowiadania przyszlosci za pomoca specjalnych przedmiotow i technik, a wedlog niektorych interpretacji takze sil nadnaturalnych.
Skąd się wzięły nazwy technik.?
Człony technik wróżbiarskich są dwu członowe pierwsza część określa z czego jest wróżone, albo przy pomocy czego. Drugą zaś określamy co to jest.
Mancja a Logos.
Mancja z j. greckiego oznacza wróżenie, przepowiadanie przyszłości. I jest używana jako drugi człon do technik wróżenia.(np. chiromancja)
Logos oznacza z języka greckiego nauka. Jest używany jako drugi człon dla poszczególnych nauk(np. astrologia)
Wróżenie (wróżbiarstwo, dywinacja) to zespół czynnosci zwiazanych z probami przepowiadania przyszlosci za pomoca specjalnych przedmiotow i technik, a wedlog niektorych interpretacji takze sil nadnaturalnych.
Skąd się wzięły nazwy technik.?
Człony technik wróżbiarskich są dwu członowe pierwsza część określa z czego jest wróżone, albo przy pomocy czego. Drugą zaś określamy co to jest.
Mancja a Logos.
Mancja z j. greckiego oznacza wróżenie, przepowiadanie przyszłości. I jest używana jako drugi człon do technik wróżenia.(np. chiromancja)
Logos oznacza z języka greckiego nauka. Jest używany jako drugi człon dla poszczególnych nauk(np. astrologia)
3. Niektóre sposoby wróżenia
Aeromancja - Wróżenie ze zjawisk atmosferycznych. Aeromancja, stosowana przez babilońskich kapłanów, należy do najstarszych systemów wróżbiarstwa.
Alektromancja - Główną rolę w tej metodzie odgrywał kogut. W sporych rozmiarów kole wpisywano litery, a na każdą z nich kładziono ziarna pszenicy. Kolejność, w jakiej kogut zjadł ziarna-litera po literze- odsłania przesłanie. Jeśli wyrazy nie miały sensu, wróżbita musiał je zinterpretować. Zjedzone ziarna zastępowano nowymi, aby ta sama litera mogła się pojawić tyle razy, ile to było konieczne.
Alomancja - Wróżbita rzucał garść soli na płaską powierzchnię i starał się odczytać pojawiające się wzory.
Apantomancja - Wierzono niegdyś, że przypadkowe spotkanie ze zwierzętami niosą wskazówki. W średniowiecznej Europie napotkany przypadkiem kozioł albo zając oznaczał bliskie powodzenie, szczególnie jeśli zając uciekał przed sforą psów. Nietoperz, kruk i osioł były natomiast złowróżbne.
Astragalomancja - Przepowiadanie przyszłości za pomocą kości do gry pochodzi za starożytnego Egiptu.
Bibliomancja - Potrzebna jest tylko książka. Wróżbiarz stawia pytanie, następnie otwiera książkę na chybił trafił i z zamkniętymi oczami wskazuje fragment tekstu. Zdanie bądź cały akapit, na którym spocznie palec, to odpowiedzią na pytanie, lub komentarz.
Chiromancja - Interpretujemy wygląd lewej dłoni.
Geomancja - Rozsypuje się garść ziemi trzymanej w obu dłoniach i odczytuje się kształty, jakie powstały. W późniejszej wersji, znanej jako geomancja papierowa, wróżbita stawia pytanie i z zamkniętymi oczami przykłada ołówek do papieru i stawia znaki. Po odpowiednim czasie, przerywa rysowanie i interpretuje kształty.
Hydromancja - Do zbiornika z wodą wrzucano pojedynczo trzy kamienie: okrągły, trójkątny i kwadratowy, a wróżbita oceniał pojawiające się koncentryczne fale, szukając w nich dających się z interpretować wzorów.
Horoskopy
Kartomancja - wykładanie kart
Keromancja - Ten stary i rozpowszechniony sposób polega na laniu wosku roztopionego w mosiężnym tyglu. Gorący wosk wlewa się powoli do misy z zimną wodą. Kiedy zetknie się z powierzchnią wody, zastyga przyjmując rozmaite kształty, które interpretuje wróżbita.
Kleromancja - wróżenie za pomocą kości.
Ksylomancja - W czasach biblijnych wzory utworzone przez opadłe konary drzew, gałęzie, gałązki i wszelkie inne kawałki drewna leżące na ziemi poddawano uważnemu oglądowi i interpretacji.
Krysztalomancja - posługiwanie się kryształami lub kryształową kulą
Litomancja - wróżenie z kamieni szlachetnych.
Miomancja - Wróżenie na podstawie wyglądu, koloru i odgłosów myszy. Szeroka gama przepowiedni od wojny po głód opierała się na bezpośrednich obserwacjach myszy, czasem również szczurów a także widomych znakach ich obecności, jak ślady łap i zębów.
Numerologia - wróżenie oparte na symbolice cyfr.
Onejromancja - wróżenie z marzeń sennych.
Piromancja a. Pyromancja - wróżenie z ognia.
Pedomancja - Podobna do chiromancji, z ta tylko regułą że zamiast dłoni interpretujemy wygląd stopy.
Starożytne Runy
Sny
Tarot
Tassomancja - wróżenie z fusów
Alektromancja - Główną rolę w tej metodzie odgrywał kogut. W sporych rozmiarów kole wpisywano litery, a na każdą z nich kładziono ziarna pszenicy. Kolejność, w jakiej kogut zjadł ziarna-litera po literze- odsłania przesłanie. Jeśli wyrazy nie miały sensu, wróżbita musiał je zinterpretować. Zjedzone ziarna zastępowano nowymi, aby ta sama litera mogła się pojawić tyle razy, ile to było konieczne.
Alomancja - Wróżbita rzucał garść soli na płaską powierzchnię i starał się odczytać pojawiające się wzory.
Apantomancja - Wierzono niegdyś, że przypadkowe spotkanie ze zwierzętami niosą wskazówki. W średniowiecznej Europie napotkany przypadkiem kozioł albo zając oznaczał bliskie powodzenie, szczególnie jeśli zając uciekał przed sforą psów. Nietoperz, kruk i osioł były natomiast złowróżbne.
Astragalomancja - Przepowiadanie przyszłości za pomocą kości do gry pochodzi za starożytnego Egiptu.
Bibliomancja - Potrzebna jest tylko książka. Wróżbiarz stawia pytanie, następnie otwiera książkę na chybił trafił i z zamkniętymi oczami wskazuje fragment tekstu. Zdanie bądź cały akapit, na którym spocznie palec, to odpowiedzią na pytanie, lub komentarz.
Chiromancja - Interpretujemy wygląd lewej dłoni.
Geomancja - Rozsypuje się garść ziemi trzymanej w obu dłoniach i odczytuje się kształty, jakie powstały. W późniejszej wersji, znanej jako geomancja papierowa, wróżbita stawia pytanie i z zamkniętymi oczami przykłada ołówek do papieru i stawia znaki. Po odpowiednim czasie, przerywa rysowanie i interpretuje kształty.
Hydromancja - Do zbiornika z wodą wrzucano pojedynczo trzy kamienie: okrągły, trójkątny i kwadratowy, a wróżbita oceniał pojawiające się koncentryczne fale, szukając w nich dających się z interpretować wzorów.
Horoskopy
Kartomancja - wykładanie kart
Keromancja - Ten stary i rozpowszechniony sposób polega na laniu wosku roztopionego w mosiężnym tyglu. Gorący wosk wlewa się powoli do misy z zimną wodą. Kiedy zetknie się z powierzchnią wody, zastyga przyjmując rozmaite kształty, które interpretuje wróżbita.
Kleromancja - wróżenie za pomocą kości.
Ksylomancja - W czasach biblijnych wzory utworzone przez opadłe konary drzew, gałęzie, gałązki i wszelkie inne kawałki drewna leżące na ziemi poddawano uważnemu oglądowi i interpretacji.
Krysztalomancja - posługiwanie się kryształami lub kryształową kulą
Litomancja - wróżenie z kamieni szlachetnych.
Miomancja - Wróżenie na podstawie wyglądu, koloru i odgłosów myszy. Szeroka gama przepowiedni od wojny po głód opierała się na bezpośrednich obserwacjach myszy, czasem również szczurów a także widomych znakach ich obecności, jak ślady łap i zębów.
Numerologia - wróżenie oparte na symbolice cyfr.
Onejromancja - wróżenie z marzeń sennych.
Piromancja a. Pyromancja - wróżenie z ognia.
Pedomancja - Podobna do chiromancji, z ta tylko regułą że zamiast dłoni interpretujemy wygląd stopy.
Starożytne Runy
Sny
Tarot
Tassomancja - wróżenie z fusów
2. Najsłynniejsi wróżbici i wróżbitki
Pytia - Pytia piła ze świętego źródła Kassotis, żuła liście laurowe i z wysokości swego trójnogu wygłaszała święte słowa wyroczni czasami od razu w formie heksametrycznej, zwykle jednak dopiero świątynni poeci układali jej słowa w formie poetyckiej. Zwyczaj ten, poniechany w czasach upadku, znów został wskrzeszony za cesarstwa rzymskiego.
Co jakiś czas odżywają sugestie, że Pytia wygłaszała swe przepowiednie pod wpływem upajających wyziewów, wydobywających się w świątyni. Zapytywać wyrocznię mieli prawo tylko mężczyźni po szeregu obrzędów oczyszczających i po złożeniu przepisanych ofiar. Pytania mogły dotyczyć wszystkich dziedzin życia.
Słynne było, na przykład, pytanie Chajrefona, kto jest najmądrzejszym człowiekiem w Grecji. Odpowiedź wyroczni brzmiała: Sokrates
Kassandra - imię żeńskie, pochodzenia greckiego, oznaczające "Świecącą przy mężczyźnie". Zakochany w niej Apollo dał jej dar widzenia przyszłości, jednak Kasandra nie odwzajemniła jego miłości. Rozgoryczony rzucił na nią klątwę, sprawiając, że nikt nie wierzył w jej przepowiednie.
Dramatycznych ostrzeżeń Kasandry nie słuchali jej rodacy, nie udało się jej zapobiec upadkowi Troi. Jej imię stało się synonimem złowróżbnej prorokini, wieszczącej nieszczęście
Mimir - Mimir - nordycki bóg mądrości o postaci olbrzyma. Zamieszkiwał pod Yggdrasilem (wiecznie zielonym drzewem, gałęziami sięgającym nieba, a korzeniami - podziemnej krainy zmarłych),
u Źródła Mimira (Mimirsbrunn), którego wody zawierały całą mądrość świata. Za możliwość napicia się wody mądrości aby stać się najmądrzejszym z bogów, Odyn ofiarował jedno swe oko.
Fineus - w mitologii greckiej syn Agenora, król miasta Salmydessos w Tracjii, posiadał dar przepowiadania przyszłości.
Kalchas - najsłynniejszy z wieszczów greckich, towarzyszył wojskom w wyprawie przeciw Troi. Trafnie przepowiedział, że wojna trojańska potrwa dziesięć lat. Istniała przepowiednia, że Kalchas umrze, gdy spotka wieszcza mądrzejszego od siebie. Pokonany w sztuce wieszczenia przez Mopsosa, umarł ze zmartwienia.
Świątynia poświęcona Kalchasowi znajdowała się w Apulii, gdzie wyznawcy we śnie usyskiwali wyrok wyroczni.
Melampus legendarny wieszcz i wróżbita grecki i prorok. Stał się sławny dzięki swemu dziełu, w którym wyjaśniał wróżenie z drgań członków. Słowo Melampus znaczy "czarnonogi".
Mity mówią o nim, że rozumiał mowę zwierząt, przepowiadał i leczył, był założycielem rodu proroków Melampodydów.
Nostradamus francuski lekarz, matematyk i autor proroctw, był również doradcą królowej Francji - Katarzyny Medycejskiej. Nostradamus był astrologiem i rozumował jak astrolog.
Horoskop obliczony na dowolnie wybrany moment czasu zawiera w sobie tak naprawdę całą wiedzę o przeszłości i o przyszłości tego momentu - wystarczy odjąć lub dodać odpowiednią ilość lat obiegu którejś z planet.
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)